文冬加章布爹村 印度零食厂拓观光

(怡保11日讯)全马闻名遐邇的怡保文冬加章布爹村(Kampung Kacang PutihBuntung),有望被提升为观光工厂!霹雳州政府鼓励全马唯一,全村主要生產印度零食的业者,开放各自的工厂,让游客通过参观、实际体验及导览解说,进一步打响霹州名堂。霹州行政议员陈家兴说,文冬的加章布爹每年销售额达1200万令吉。除了內销,產品也远销至澳洲、新加坡、中国及泰国。他建议业者將过往著重于销售及批发加章布爹,再提升及打造成观光工厂,令游客带来不一样的体验。

他说,现今游客每每到访一个地方,不只希望采购土產当手信,更希望深入民间,了解风土人情,若有机会亲自制作,体验更丰富,惟前堤是业者务必做好事前安全措施。他是周二参观加章布爹村后,向媒体如是指出。隨行者包括行政议员西华尼申、霹雳旅游机构首席执行员祖莱达,以及怡保文冬加章布爹协会主席西华拉惹等。据了解,当地共有12家大型工厂生產印度零食,另外还有50家的家庭式工业。

另外,他宣布州政府拨款5万令吉,以在加章布爹村入口兴建设有三语的牌楼作地標。他指出,工程將由怡保市政厅负责招標及监督,估计耗时半年竣工。此外,他指霹州政府已和一家私人公司Lokalocal合作推广霹州,该公司將通过数码化方式將地当地艺术家、手工艺品及其他拥有地方特色的旅游產品放上网。在这项合作计划下,无论是参与的业者及霹州政府完全不需要付费。他指该公司目前正从江沙展开拍摄,接下来將到怡保及其他城镇,州政府近期將在怡保进行相关说明会,让业者了解操作过程。

西华尼申补充,配合落在今年11月6日的屠妖节,上周召开的霹州行政会议通过,怡保旧街场小印度將在本月20日至11月4日期间被打造为市集,并从10月26日至11月4日每晚將有印度文化表演。他说,霹州政府也议决把今年的屠妖节州级庆典,移师加章布爹村举行,霹州苏丹將与民同庆,日期及时间订在11月11日下午5时。较早前他透露,加章布爹村诞生前,业者本匯集在DR公园对面的昆仑朱罗山生產,不料1973年发生坍塌及夺命事件,政府次年將业者安顿到文冬一站式经营至今。

资料档:盛產kacang Putih闻名; 怡保文冬以盛產好吃的印度零食Kacang Putih闻名,因此贏得「加章布爹村」的雅號,村內大部分居民都是从事买卖kacang Putih生意,每50户人家中,就有40户从事这门生意,而且很多都超过半个世纪。在这里,游客可经易採购到超过50种的印度小吃,村民也很乐意回答游客对于小吃的任何问题。虽然村民多数以小规模方式经营这门生意,但它对我国经济有一定的贡献,包括透过商业手法,將它外销至海外如新加坡、澳洲、香港及其他国家。

如果直译加章布爹(Kacang Putih),它应是「白豆」,但事实上,它真正的名称是鹰咀豆。过去,印度小贩在脚车上载著大量及各种各样的豆类到各村子兜售,这些小吃就直接包裹在捲成圆锥形的纸张中。这些小吃的味道通常是咸的,而且鬆脆。不过也有一些小吃是带甜味的,例如拉杜(laddu)、加拉比(jalebi)和阿迪拉三(athirasam)。

张哲敏拨款维修金宝巴刹小食档 解决屋顶天花板漏水问题

(金宝11日讯)金宝克兰芝州议员张哲敏拨款三千令吉维修金宝巴刹小食档,更换坏了的电灯管、水槽、天花板和修补破损的屋顶。维修工程于日前完工,如今适逢雨季金宝巴刹小食档也不再漏水,小贩和食客纷纷赞好。张哲敏表示克兰芝服务团队将每星期定期巡视金宝小食档,一旦接获投诉指电灯管或天花板损坏将马上更换,确保小贩和食客可以在一个舒适的环境下营业和用餐。

张哲敏说克兰芝服务队早前和金宝小食档小贩展开对话会后,小贩和县议会合作大扫除,县议会也在小食档安装新沟渠盖,在完成维修工程后,金宝小食档如今焕然一新。张哲敏说明年1月1日起全国的露天小贩中心、路边摊、没冷气餐厅将全面禁烟而这当中也包括金宝小食档,违规者将面对罚款1万令吉、业者则罚款2500令吉。他呼吁所有食客和业者合作一起打造一个健康干净的用餐环境。一同出席的有克兰芝州议员助理兼金宝县议员郑歆妤和县议员李蕙如。

(图):张哲敏(右四)拨款三千令吉维修金宝巴刹小食档,小贩和食客纷纷竖起拇指赞好。(右起)李蕙如和郑歆妤。

行动党首批女议员 半生奉献无怨无悔

骆瑞珍同志,1941年出生,今年74岁,怡保育才高中毕业,1971年参加民主行动党,1982大选首次披甲上阵。1986年和1990年均当选霹雳州华林区州议员,1995年宣告从议会引退,但仍然积极参与霹雳州党务,从旁协助年轻党员。采访骆瑞珍同志正是夜幕低垂之际,晕黄的街灯下,骆女士就在门外等候我们。街灯拉开长长的身影,映射出长长的孤寂,笔者心里莫名地紧缩一下。这位大半生(超过40年)都奉献予民主行动党的老人家,至今未嫁,退休后独居怡保花园的一间小排屋。

访谈完毕后,家住附近的也朗区州议员罗思义夫妇来到骆瑞珍的住家,原来他们已经相约好,访问结束后一起用晚餐。兴许,骆女士把青春年华都奉献于政治抗争事业,却赢得党内后辈同志的爱戴和尊重。离开学校后,骆瑞珍经父亲安排前去槟城,在姨丈的保险公司当书记。因机缘巧合,她接触到民主行动党。“我的妹妹嫁给范伟登,范伟登是时任民主行动党全国组织秘书范俊登的弟弟。她知道我对政治非常热心,就趁一次他们要成立霹雳州妇女组时,邀我出席会议。主持会议的是时任行动党霹雳州秘书、巴硕伯打马区(Pasir Bedamar)州议员Philips Anthony、我妹妹、Mary(后来成为P巴都的太太)、Hamidah等人。”

“会议当场,他们就交入党表格给我填,当场入党。更令我惊讶的是,我被推选为霹雳州妇女组主席,Hamidah出任副主席,秘书由Mary担任,那是1971年。”在槟城工作两年后,受朋友鼓励,骆瑞珍回来怡保当补习老师。“补习是自雇行业,时间安排有伸缩性,这是为何我要回来怡保的原因,因为我可以有更多时间推动行动党和妇女组的党务。”“加入行动党不到三个月,在太平的一场群众大会,以为自己的任务只是帮忙卖《火箭报》和筹款,哪里知道范俊登对我说,你必须代表妇女组上台演讲。第一次被叫上台演讲,没有心理准备,也不知道要讲些什么,两只手紧紧握着麦克风,演讲完后竟然满身大汗,这情景也有被同志拍摄下来。”

对于《火箭报》,骆瑞珍语重心长的说:“以前做领袖的,上台演讲后,在台下就亲力亲为,拿着 《火箭报》向群众兜售;现在的领袖都不卖《火箭报》,都是普通党员在做,怎么会有好销量。”“1970年代还没有办千人宴或万人宴的想法,我们都是做群众大会,然后就拿着Milo罐对外筹募经费。那个年代,行动党最出色的名嘴是林吉祥、范俊登和后来退党的吴福源。”自1971年加入民主行动党开始,骆瑞珍一直以妇女组主席的角色在幕后默默耕耘,从来没有想过上阵。直至1982年,时任全国副财政陈国杰向她晓以大义:“瑞珍,你有没有搞错,你身为妇女组主席,不参加选举,如何替妇女群体发言和争取权益?” 1982年,骆瑞珍获党委任,出战霹雳州大和园区(Pasir Puteh)州议席,对垒马华公会的刘运兴。

“新经济政策自1970年实施以来,土著权贵凭着巫统政府扶持,控制了国内大多数的行业如金融、银行、种植、锡矿、运输及保险业等。马来人财团因种种优惠而收购了许多外国商人所控制的大企业。马华公会就以改变这种局势为借口,欺骗华社集中资本,以便进行有利于民族的大企业。”“1982年的竞选,很多选民都跟我说抱歉,他们不是不支持在野党,只是他们都把血汗储蓄都投资在合作社,担心局势不稳定令血汗钱化为乌有;我甚至还听到有人被警告,如果投在野党,会遭遇拿不回钱的惩罚。”

况且,那年的大选正逢时任首相马哈迪的“新首相效应”,民主行动党在霹雳州兵败如山倒,骆瑞珍也未能幸免。唯一鼓舞的是,新兵上阵的她,是民主行动党成绩最好的其中一位候选人,仅以两千余票败阵。“这一次霹雳州惨败对党的冲击真的很大,时任主席林子鹤虽然在选举赢得议席,但仍然气到辞职谢罪,制造补选。”1986年,民主行动党励精图治,卷土重来收拾旧山河,骆瑞珍也受托重任,出战华林区(Falim)州议席,与马华和社会民主党候选人刘莲珍展开三角战。由于时任秘书长林吉祥北上槟城展开“丹绒战役”,亲自挑战许子根,令仍然支持“三结合”概念的华教人士不满,霹雳州董联会主席胡万铎甚至组团到槟城和安顺为许子根和王添庆助选,最后在霹雳州出现所谓的“声讨林吉祥大会”,爆发“精武事件”。

“稍懂中文者都知道,‘声讨’是负面词,是对做了坏事的人或团体的一种公开谴责。林吉祥从政多年,一直都在反抗强权,何时做过出卖人民权益的事情?这个公道我们一定要为秘书长讨回。”“声讨林吉祥大会在怡保体育会举行,民主行动党霹雳州党要几乎全都出席,包括刘德琦、颜祥兴、朱镜湘、魏添凤、刘三丰、符标国和我。大会举行到一半,气氛越来越紧绷,最后有群众不满林吉祥受大会批斗,跑上台闹事。”“那时候我也是指着我的老同学汤毅(大会主持人)骂:你是育才生,我和符标国也是育才生,这里很多人都是育才生,这里有谁没有为华教事业奋斗?你说声讨林吉祥,为什么不敢去槟城声讨?反而在怡保这个不关事的地方声讨?”

1986年8月3日大选成绩揭晓,民主行动党大有斩获,扭转了1982年全国大选的颓势,在近打区和城市地区势如狂风扫落叶,赢得四个国会议席和13个州议席,骆瑞珍也获得选民认同当选。她与当时在雪州上阵胜选的温凤玉,都是行动党有史以来第一次出现的女州议员。1987年10月,时任国会在野党领袖林吉祥揭发国阵政府的南北大道丑闻,引发巫统党内大地震。同年10月,政府派遣不諳华文的教师担任华小高职等不合理措施,招致华社反弹,民主行动党和民间团体随即召开抗议大会;巫青团则號召万人大集会抗议。

当时政府以种族关系紧张为理由,于同年10月27日展开大逮捕和查禁报章的“茅草行动”,並援引《內安法令》逮捕和扣留106人,包括林吉祥和卡巴星在内的16名民主行动党领袖、伊斯兰党的莫哈末沙布(Mat Sabu)、华教人士林晃升和沈慕羽。遭扣留的民主行动党领袖如P巴都、刘德琦、魏添风等人也是霹雳州党要。一时之间,身在怡保的骆瑞珍,成为记者、党员、支持者及受逮捕者家人的咨询对象,应接不暇。P巴都被扣留前也摇了一通电话,叮嘱她必须好好照顾好霹雳州总部。

“由于他们都被关在霹雳州甘文丁扣留营,大部分行动党领袖及扣留者家属拜访扣留者之前,都会通过我安排交通或住宿。几乎每一天早上都去怡保机场接待人,然后载他们去甘文丁,之后再载他们回来怡保。”骆瑞珍不禁戏称,那两年的她像计程车司机多过像州议员。“茅草行动遭扣留最久的就是林吉祥和林冠英两父子,长达18个月,所以他们的家眷在霹雳州的起居饮食都由我负责。慧英(林吉祥女儿)当时在餐馆工作,下班后已经五、六时,林太(林吉祥妻子)与她来到怡保已经晚上,必须住宿一晚才能在隔天探访吉祥和冠英。因此她俩都是在我家过夜。”

“还记得林太第一次带Betty(周玉清)探访他们,还介绍这是她的侄女。可是我看来看去都不像,因为她们之间的互动非常客气,看起来一点也不熟络。后来才知道她是冠英的女朋友,必须向扣留营官员谎报身份才能进入探访。”1990年全国大选,由巫统分裂出来的46精神党与其他在野党分别组成“伊斯兰团结阵线”(APU)和“人民力量阵线”(人阵,Gagasan Rakyat)。人阵的成员党包括46精神党、民主行动党、沙巴团结党、人民党及印裔前进阵线(IPF),以“两线制”口号出击1990全国大选。

骆瑞珍受委在原区(华林区)守土,迎战马华公会。提及此战,骆瑞珍非常自豪,因为她赢得的多数票还多过对手的总得票,而且她在竞选期间大多数时候都是游走在霹雳州各区为战友助选。大选结果,民主行动党延续上届大选的气势,成功捍卫所有原议席,这是霹雳州2008大选前最骄人的战绩。1995年,骆瑞珍深感年纪渐长,无力应付繁重的选区和议会工作,决定从前线引退。“虽然提名前我已经向P巴都(州主席)和郭金福(州秘书)表明不要出战,但是当候选人名单提呈到林吉祥手里,他还是很惊讶的再向我求证,甚至希望我可以再支撑多一届。”

“要知道,虽然我的选区是全霹雳州最小的选区,却是最多问题的选区,如红泥山亚洲稀土厂公害事件、洋灰山发展商拆屋风波、万里望一带水灾频频发生乃至地陷问题层出不穷。在处理红泥山稀土厂事件甚至遭到当地由前社阵成员组成的公民组织排挤,每一次开会或记者会,他们都刻意不通知我,也不让出席,幸好每一次当地居民都会通知我。我的原则很简单,我是他们的代议士,只要他们通知我或需要我,我就会出席。”

从前线引退的骆瑞珍,一直都在幕后默默耕耘协助后辈。到2000年初,依然为民主行动党劳心劳力,时任秘书长郭金福转战马六甲,临走前授命骆瑞珍协助M古拉和倪可汉,已年迈的她仍义不容辞接下任务。谈到妇女组,曾是任期最久的妇女组主席的骆瑞珍有无限感慨。“那个时候,政党是最难招到女党员,因此少数活跃在前线的如槟城的郭美玲,雪隆区的温凤玉和王桂玲、柔佛的陈翠水和詹玉兰,霹雳州的Mary和我等人,都被当成怪物。就算我们招到一批新力军,但是当她们结婚生子后,大多数会绝迹于政治场合。”“现在行动党处于有史以来最强盛的时期,在槟州和雪州也是执政党,具备很多的优势吸引女性参政,也招收到很多的女党员,可惜我看到很多女党员并没有获得很好的培训,浪费了很多优秀人才,我们必须正视这一点。”大半生献身予行动党的骆瑞珍,对自己的付出做出一句总结:无怨无悔。

Ibrahim Singgeh : Nasionalis Melayu Berjiwa Malaysia

Ibrahim Singgeh mungkin merupakan satu nama yang asing bagi pemerhati politik masa kini. Namun, nama itu mencatatkan sejarahnya yang tersendiri, walaupun tidak pernah disebut dalam mana-mana buku teks sejarah yang rasmi, sama ada di sekolah atau di pusat pengajian tinggi di negara ini. Dengan itu, di kalangan orang Melayu sendiri, nama itu menjadi terasing walau sumbangannya amat besar dalam perjuangan menentang penjajah British. Pada 1969, beliau menjadi Ahli Dewan Undangan Negeri (Adun) yang pertama di kalangan orang Melayu bagi DAP. Beliau menang kerusi Dewan Undangan Negeri (DUN) Tapah Road apabila mendapat 3,319 undi berbanding saingannya daripada Perikatan yang memperolehi 2,986 undi; calon PAS pula hanya mendapat 753 undi. Ia adalah kejayaan cemerlang untuk dirinya serta DAP yang kali pertama bertanding Pilihanraya Umum. Kewujudan Barisan Nasional pada 1974 pula yang membawa parti-parti pembangkang utama menyertai komponen Perikatan di bawah kepimpinan Tun Abdul Razak memberi kesan besar kepada pembangkang yang ada pada masa itu, terutamanya DAP dan PSRM (iaitu Parti Rakyat yang ditukar nama kepada Parti Sosialis Rakyat Malaya pada 1968).

Ini termasuk dengan faktor ketakutan di kalangan pengundi yang diracuni fikiran mereka oleh media yang dikuasai kerajaan agar tidak memilih pembangkang demi mengelakkan berulangnya tragedi 13 Mei 1969 sebelum itu. Dengan itu, pembangkang mengalami kekalahan teruk dalam PRU 1974. Ibrahim yang diberi penghormatan bertanding kedua-dua kerusi Parlimen dan DUN telah gagal dalam percubaannya. Beliau tewas di kerusi Parlimen Tanjung Malim dan DUN Chenderiang. Namun di sebalik kekalahan itu, PRU 1974 mencatat sejarah penting kepada DAP, khususnya di Perak, kerana meletakkan sebegitu ramai calon Melayu. Sejarah itu kini cuba dipadamkan oleh pemimpin dan pencacai UMNO yang takut menerima hakikat bahawa DAP adalah parti pelbagai kaum yang berteraskan demokrasi, hak asasi dan peluang saksama. Pada PRU 1974, seramai 14 daripada 33 calon DAP yang bertanding bagi DUN Perak adalah orang Melayu, dan Ibrahim sendiri diputuskan pucuk pimpinan DAP sebagai bakal menjadi Menteri Besar jika kerajaan baru berjaya dibentuk di negeri itu. Selain Ibrahim, nama-nama tokoh DAP dari kalangan Melayu yang turut bertanding dalam PRU 1974 adalah Daeng Ibrahim Othman, Fadzlan Yahya dan Salleh Nakhoda Hitam. Warga wanita juga mendapat penghormatan apabila Zaharah Ibrahim diletakkan bertanding dengan Tan Sri Ghazali Jawi di DUN Kenering – Ghazali menang dan dilantik menjadi Menteri Besar Perak (untuk kali kedua) pada 1974.

Bagaimanapun, tiga tahun kemudian Ghazali telah meletak jawatan sebagai Menteri Besar dan mengosongkan kerusi DUN Kenering. Jadi, pada 1977, satu Pilihanraya Kecil diadakan di mana Ibrahim mencuba nasibnya tetapi gagal apabila tewas kepada calon BN, Tajol Rosli, yang merupakan anak Ghazali. Tajol Rosli kemudian menjadi Menteri Besar Perak pada 1999 – 2008. Beliau mencuba lagi dalam PRU 1978 bagi DUN Tapah tetapi sekali lagi gagal. Pada masa itu usia beliau sudah mencecah 60 tahun. Percubaan terakhirnya bertanding ialah dalam PRU 1982 bagi DUN Batang Padang yang turut gagal mencapai kemenangan. Selepas itu, beliau masih bergerak aktif dengan parti tetapi tidak lagi bertanding, khususnya kerana keadaan kesihatan yang tidak mengizinkan. Ketokohannya di Perak, walaupun tidak tersebar di mana-mana media yang dikuasai pemerintah, membuatkan ramai pemimpin DAP teruja dengannya. Seperti yang ditulis awal tadi, menjelang PRU 1974, Lim Kit Siang pada 21 Julai telah mengumumkan bahawa:

“Jawatankuasa Tertinggi Pusat DAP telah memutuskan untuk bertanding hampir kesemua kerusi di Perak, dan jika ditakdirkan DAP membentuk Kerajaan Negeri Perak, saudara Ibrahim bin Singgeh, selaku Timbalan Setiausaha Agung dan Adun Tapah Road, akan menjadi Menteri Besar Perak.” Menghimbau kembali sejarah perjuangannya, kita tidak dapat mengelakkan diri daripada mengaitkan semangat nasionalisme Melayu di Malaya yang timbul dari negeri Perak. Nama Ibrahim sebaris dengan nama-nama pejuang nasionalis Melayu yang juga anti-penjajah serta pejuang kemerdekaan yang berasal dari Perak seperti Ahmad Boestamam, Dr Burhanuddin Al-Helmy, Abu Bakar Baqir, Abdullah CD, Rashid Maidin, Profesor Zulkifli Muhammad dan ramai lagi. Menurut anak-anaknya, Ibrahim dilahirkan di Kampung Banir, Tapah pada 1918. Selepas bersekolah di Tapah, beliau mencari nafkah sekitar Perak dan seketika kembali ke watan bapanya di Sumatera sebelum Perang Dunia Kedua. Sejurus selepas pendudukan Jepun sekitar 1942, beliau kembali ke Perak dan bergiat dalam politik anti-Jepun dengan menyertai Malayan People’s Anti-Japanese Army (MPAJA). Semangat nasionalisme begitu berkobar-kobar sehingga beliau terus menyertai Angkatan Pemuda Insaf (API) pimpinan Ahmad Boestaman ditubuhkan pada 1946. API lantang dengan slogan “Merdeka Dengan Darah”. Pada masa itu, selain API serta badan induknya Parti Kebangsaan Melayu Malaya (PKMM), dan Parti Komunis Malaya, tiada parti lain yang berani menuntut kemerdekaan penuh daripada penjajah British.

Harga yang terpaksa dibayar kerana keberaniannya itu, Ibrahim ditahan tanpa bicara oleh penjajah British apabila Darurat diisytiharkan pada 1948. Lima tahun lamanya beliau meringkuk di dalam penjara. Selepas dibebaskan, bukan sahaja beliau tidak serik, malah semangat perjuangannya semakin kental. Beliau memilih jalan yang jarang menjadi pilihan pejuang Melayu, iaitu bergerak aktif dalam pergerakan buruh. Pada masa itu lebih ramai orang Melayu terikat dengan sistem pertanian yang bersifat feudal berbanding kaum-kaum lain yang dibawa oleh British untuk sektor-sektor perlombongan, perladangan dan bidang-bidang pekerjaan kolar biru yang lain. Daripada kesatuan pekerja buruh lombong di Perak, beliau dilantik memegang jawatan bahagian penerangan dalam pertubuhan buruh terbesar pada masa itu, Pan-Malayan Federation of Trade Unions (PMFTU). Apabila Ahmad Boestamam – yang turut ditahan British pada 1948 – dibebaskan daripada tahanan tanpa bicara selepas tujuh tahun, beliau menubuhkan Parti Rakyat Malaya (PRM) pada 1955. Ibrahim menyertainya untuk meneruskan perjuangan kemerdekaan melawan British, serta UMNO dan Perikatan yang didukung oleh British. Pengalamannya bersama dengan PRM, serta sewaktu dengan MPAJA ketika pendudukan Jepun, telah awal-awal lagi membuka mata dan mindanya untuk bersama kaum-kaum Cina dan India menuntut hak dan kemerdekaan. Bersama PRM yang kemudiannya bergabung dengan Parti Buruh untuk membentuk Front Sosialis selepas Merdeka, beliau berjuang atas dasar sosialisme dan nasionalisme, dan politik kaum.

Sekitar pertengahan 1960-an, Ibrahim meninggalkan PRM. Mungkin ia berkaitan dengan masalah dalaman parti di mana golongan muda yang tidak sebulu lagi dengan Boestamam sebagai pemimpin mereka – dan Boestamam pula menubuhkan parti yang baru pada 1968. Bagi Ibrahim, beliau tidak bersara daripada politik. Sebaliknya, beliau diajak rakan-rakan politik daripada parti lain untuk bersama mereka. Yang menjadi pilihan beliau adalah DAP. Dalam pertemuan The Rocket/Roketkini dengan dua anaknya, Rohani, 71, dan Rusmawaty, 56, mereka berkongsi pengalaman bapa mereka yang membawa rentetan sejarah perjuangan yang panjang serta penuh suka duka dan pahit manis. Wawancara ini juga diadakan di rumah Ibrahim di Kampung Banir yang menjadi kediamannya sejak lahir. “Selepas dia tak aktif lagi dengan PRM, ayah pulang ke kampung. Dia kembali menoreh getah. Walaupun begitu, dia tetap baik dengan Boestamam. Kemudian Ahli Majlis Tapah, Loh Jee Mee ajak ayah masuk DAP. Dia ajak ayah bertanding pilihan raya. Ayah kata pada Jee Mee, ‘aku memotong getah, mana ada duit nak bertanding’. Kalau kamu sanggup, kata Jee Mee, aku carikan wang untuk bertanding. Masa itu kerusi Parlimen Batang Padang milik UMNO,” cerita Rohani. Tambah beliau, heboh seketika kerana “Ibrahim masuk parti Cina” tetapi kebetulan mood rakyat pada PRU 1969, termasuk kemarahan pada UMNO lantaran krisis kepimpinan Tunku Abdul Rahman, yang tidak puas hati dengan kerajaan Perikatan, maka DAP yang diwakili Jee Mee berjaya menewaskan UMNO di kawasan Parlimen Batang Padang manakala Ibrahim pula menang di DUN Tapah Road. Menjadi wakil rakyat

Selepas menjadi ADUN, ramai yang datang meminta bantuan, termasuk golongan yang tidak menyokongnya, tambah Rohani yang pada masa itu usianya sudah 20-an di mana dia meluangkan masa menemani bapanya ke majlis-majlis serta mesyuarat, dan juga sewaktu penamaan calon. “Oleh kerana selepas PRU 1969 berlaku peristiwa 13 Mei, ada orang tuduh pembangkang yang cetuskan pergaduhan. Ayah senang saja jawab. Katanya takkanlah orang yang menang nak cari gaduh. Tentulah orang yang kalah buat hal. Ramai juga orang terima hujah dia.” Rusmawaty juga mengingati bahawa bapanya mesra dengan penduduk, suka menolong orang kampung. Sehingga anak-anaknya sendiri bengang kerana jarang mereka dapat rehat sekeluarga kerana rumah mereka menjadi tumpuan orang kampung bertemu dengan wakil rakyat mereka. “Masa itu mana ada pondok telefon di kampung. Ayah pasang telefon untuk orang kampung guna bagi hal-hal penting seperti sakit nak ke hospital atau apabila ada kematian.” Malah, katanya, bapa mereka pernah menjelaskan bahawa telefon di rumah mereka khas untuk orang kampung, dan bukannya milik keluarga, walaupun beliau yang membayar bil. Sampaikan orang yang tidak sokong DAP pun dijaganya dengan baik.

“Kerana itulah dia tak ada apa harta pun tinggal…Inilah harta, anak-anak dia. Kamilah ini. Lihat rumah ini, dulu dindingnya kulit kayu. Rumah macam nak runtuh. Bila saya tanya ayah, mengapa tak buat rumah baru, dia jawab, ‘ayah mana ambil duit, tambahan pula kita pembangkang, mana ada duit; UMNO yang banyak duit’.” Ditanya sama ada mereka kecewa dengan sikapnya yang tulus tetapi tiada berharta itu, Rusmawaty berkata: “Eh, kami tak marah, kami sederhana. Kalau kaya pun susah juga nanti.” Tambahnya, pencen sebagai wakil rakyat sedikit-sebanyak membantu keluarga mereka. Cerita Rohani pula yang membahasakan dirinya sebagai kakak dalam wawancara ini: “Masa ayah menang PRU 1969, di rumah inilah, pukul 2 pagi orang UMNO datang nak beli dia. Nak beli ayah kakak dengan harga RM50,000. Dijanjikan mereka, ‘kami lantik kau sebagai Exco di Perak, rumah pun ada.’ Tapi ayah jawab dia tak mahu, dia bukan macam katak nak lompat-lompat. Kalau itu pegangannya, yang itulah sampai mati.” Menurut kedua-dua anaknya itu, Ibrahim memang berpengaruh di Tapah dan Tanjung Malim, bukan sahaja di kalangan kelas pekerja Cina tetapi juga dengan orang Melayu di kampung-kampung di sana. Walaupun tidak menang sejak 1974, aktiviti beliau bersama rakyat tetap berterusan, termasuk bersama-sama dalam ceramah dan mesyuarat DAP di Perak dan di peringkat nasional.

Bagi Rohani, bapanya adalah seorang pemimpin yang berani bersuara tanpa berselindung. Memang sifat beliau suka berterus-terang, jujur dan amanah. “Dia macam tu lah. Kalau apa-apa orang susah, dia tolong. Dia betul-betul pegang jawatan wakil rakyat. Mana-mana surau yang tak ada api (elektrik), dia bagi seorang, satu tin minyak gas. Mana yang tak ada lampu, dia bagi satu tin minyak gas untuk bertadarus di surau.” Malah, katanya, dalam keadaan uzur pun bapanya tetap menghadiri program ceramah DAP pada dekad 1990-an. “Dia dah uzur, tak sihat. Tapi orang minta juga dia berucap. Dia pergi, dia memang gigih orangnya. Orang tua yang gigih, bersemangat.” Menurut Rusmawaty, adik-beradik mereka yang ramai – daripada Rohani hingga ke adik bongsu mereka Ahmad Khairuddin yang kini berusia 53 tahun – mereka merupakan anak-anak hasil perkahwinan Ibrahim dengan isterinya yang berasal dari Sumatera lebih 70 tahun lalu. Hanya apabila isterinya meninggal dunia pada 1999, barulah beliau mengahwini isteri keduanya yang juga lewat usia sekitar 70-an. Kedua-dua pasangan itu juga dalam keadaan uzur usia sewaktu berkahwin pada tahun 2000. Daripada kesemua anak-anaknya, tiada seorang pun menjejak langkahnya menyertai politik. Ditanya mengapa, Rohani menjelaskan: “Ayah tak galakkan kami. Kalau dia bertanding pun dia tak ajak anak-anak dia sokong dia. Inisiatif kita sendiri saja.” Ditanya sama ada beliau menyokong dan memangkah nama bapanya di atas kertas undi, dengan ketawa beliau menjawab: “Oh! Dah tentulah, ayah kita.”

Bersahaja dan selamba sahaja Rohani dan adiknya menceritakan kisah bapa mereka. Seperti mana Ibrahim yang digambarkan sebagai seorang yang sederhana hidupnya walaupun perjuangannya keras dan kental, anak-anaknya seperti mewarisi kesederhanaan hidup tersebut. Ini merupakan satu lagi kisah wira yang tidak berdendang dalam sejarah politik Malaysia yang masih ditulis oleh pihak yang menang, pemerintah yang tidak memberi ruang untuk suara alternatif. Seperti kata Kit Siang menjelang PRU 1974: “Saudara Ibrahim Singgeh adalah seorang insan yang amat rendah hati dan mempunyai kecekalan yang mendalam. Beliau telah dihumban ke penjara dalam perjuangannya menentang penjajah Inggeris demi mencapai kemerdekaan Malaya. “Sejak lima tahun lalu sebagai Adun Tapah Road, saudara Ibrahim Singgeh telah membuktikan dirinya sebagai wira dan jurucakap semua rakyat Malaysia. Majlis Tertinggi DAP Negeri Perak akan sepenuhnya menjadi pelbagai kaum, seperti mana senarai calon-calon DAP di Perak akan benar-benar pelbagai kaum.” Walaupun tidak aktif lagi dengan DAP selepas 1990-an, hubungannya dengan pimpinan parti tetap akrab. Malah, menurut Rohani, apabila ayahnya meninggal dunia, ramai orang DAP datang menziarahinya, bukan sahaja rakan-rakan lama, malah para pemimpin baru turut hadir.

Dalam catatan belasungkawanya pada 2010, Pengerusi DAP Perak pada masa itu, Ngeh Koo Ham menyatakan parti kehilangan seorang tokoh yang penting dalam perjuangannya. Salam takziahnya disampaikan kepada keluarga Ibrahim yang meratapi pemergiannya selepas Maghrib 31 Mei 2010. Beliau dikebumikan di tanah perkuburan Islam Kampung Sekolah Banir. Kit Siang sendiri dalam akaun twitternya pada hari meninggalnya Ibrahim mengatakan bahawa Allahyarham merupakan pemimpin yang jujur dan tidak mudah tergugat prinsipnya; dan beliau telah mendahului zamannya dalam perjuangan berasaskan kepelbagaian kaum. Jika kerajaan negeri Perak pimpinan Pakatan tidak dirampas oleh BN secara rakus dan tidak demokratik pada awal 2009, mungkin nama Ibrahim Singgeh hari ini sudah disemadikan dengan nama sebuah jalan di Perak. Ini merupakan antara cadangan DAP kepada kerajaan negeri pimpinan Datuk Nizar Jamaluddin selepas memenangi kerajaan Perak dalam PRU 2008 secara sah atas pilihan rakyat. Biarpun tanpa penghormatan itu, bagi generasi masa kini yang mudah lupa atau sengaja dilupakan pemerintah yang zalim, semangat Ibrahim Singgeh tetap menjalar dalam jiwa anak-anak muda yang masih berjuang untuk mencapai kemerdekaan daripada rasuah, salah guna kuasa dan perkauman yang menjadi amalan dalam politik semasa. Kini negeri Perak masih menanti generasi pengganti untuk tokoh-tokoh yang memperjuangkan kemerdekaan untuk anak cucu mereka hari ini. – Roketkini.com

Fadzlan Yahya: Sang pemidato anak Perak

Beliau digantung pada hari pertama melangkah masuk ke Dewan Undangan Negeri Perak sebagai Adun Pasir Bedamar. Speaker DUN ketika itu, Shamsuddin Din, mengarahkan beliau keluar dari dewan. Sebagai protes, beliau menghadiahkan bunga warna putih kepada Speaker – sebuah simbolik bahawa dalam dewan itu demokrasi telah mati. Pada hari sama, ketika sesi rehat, Speaker dikejarkan ke hospital kerana serangan sakit jantung. Dewan jadi ribut. Itu cerita beliau tentang peristiwa hampir 35 tahun lalu. Pada 1995, beliau berada di Mekah menunaikan haji ketika menerima khabar Pilihanraya Umum ke-9 tentang kekalahan teruk DAP. Sejurus selepas itu, dengan kesihatan yang semakin merosot beliau meninggalkan politik.

Beliau adalah Fadzlan Yahya (1950-2016), wakil rakyat dari DAP yang memenangi kerusi DUN Pasir Bedamar di kawasan Teluk Intan pada pilihan raya 1982. Beliau dipilih sebagai Adun di kawasan itu selama dua penggal sebelum memenangi DUN Lahat, juga di Perak, pada 1990. Beliau turut memegang jawatan Naib Pengerusi DAP dan Ketua DAPSY. Di zamannya, beliau dikenali sebagai pemidato yang hebat. Almarhum ayah Fadzlan bekerja sebagai pegawai hutan negeri. Oleh kerana itu, beliau sentiasa berpindah tempat kediaman dan tempat bersekolah. Anak Perak ini mula bersekolah darjah satu di Taiping. Selepas itu, beliau berpindah ke beberapa tempat termasuk Beruas dan Sungai Lapam. Beliau selepas itu berpindah ke Kampar sebelum kembali semula ke Beruas dan pindah semula ke Taiping.

Di Taiping beliau selesai pengajian sampai tingkatan lima. Pada tahun 1973, beliau menyertai Universiti Sumatera Utara dalam pengajian Sosial Politik atau dikenali sebagai Sospol. Ketika itu jurusan sosial politik belum ditawarkan di universiti tempatan tanah air. Selepas lebih kurang setahun di sana, beliau menyambung pengajian di Universiti Gadjah Mada pada tahun 1974 dengan lulus sebagai graduan. Pulang ke Malaysia – Tubuhkan sekolah – sertai politik. Tidak beberapa lama selepas pulang ke Malaysia, Fadzlan dan beberapa rakan berpakat menubuhkan sebuah sekolah di Taiping. Sekolah itu mengambil pelajar tingkatan 3, 4, dan 5 dengan kuliah pada sebelah malam untuk tingkatan 6. Menurutnya, jumlah pelajar sekolah itu mencecah 600 orang pada tahun 1976.

Menjelang pilihan raya umum 1974, beliau aktif dalam pemerhatian politik. PRU tersebut juga merupakan kali pertama Barisan Nasional muncul selepas meluaskan keanggotaan Perikatan yang sebelum itu hanya dianggotai UMNO-MCA-MIC. Pada PRU itu, pembangkang seperti PAS, PPP dan Gerakan bergabung dalam BN. Ada pihak yang bersetuju, tidak kurang yang tidak bersetuju. Ketika itu, menurut Fadzlan, guru lebih dari sekadar pendidik dalam bilik darjah. Beliau juga sudah dikenali di kalangan masyarakat setempat dan telah menerima beberapa tawaran menyertai parti politik. “Tawaran pertama datang daripada Cikgu Adnan Yusof, orang kuat PAS Perak dan merupakan pecahan kumpulan bebas yang tidak bersetuju dengan tindakan PAS menyertai BN,” katanya dalam satu pertemuan di Ipoh baru-baru ini. Menurut cerita beliau, dia dihubungi kumpulan Cikgu Adnan dan diminta menjadi calon bebas melawan calon PAS.

Pada masa sama, beliau menerima tawaran daripada Lim Eng Chuan, wakil rakyat DAP bagi DUN Klian Pauh di kawasan Taiping. “Beliau merupakan wakil rakyat di situ, kadang-kadang kalau ada masalah beliau datang berbincang dengan saya. Jika saya ke pekan Taiping, saya selalu singgah di tempatnya. Kami cerita hal-hal politik. Dari situlah kami berkenalan. “Beliau meninggalkan Gerakan dan menyertai DAP lantas memberi cadangan agar saya turut menyertai DAP. Changkat Jering pernah dimenangi oleh Gerakan, maka beliau meyakinkan bahawa saya ada peluang untuk menang jika bertanding. Saya masuk DAP sekitar tahun 74/75,” imbas beliau. Fadzlan bertanding kerusi DUN Changkat Jering pada PRU 1974 tetapi kalah di tangan calon BN dalam pertandingan empat penjuru. Calon BN mendapat 5,861 undi manakala Fadzlan 2,598 undi. Beliau yang turut bertanding kerusi Parlimen Matang juga tewas kepada BN, sekali lagi dalam pertandingan empat penjuru. Undi beliau adalah 4,766 manakala BN 12,543.

Namun, beliau tidak putus asa. Pada PRU 1978, beliau bertanding di DUN Chemor pula dan sekali lagi tewas. Undi yang diperolehinya ialah 9,727 manakala BN 13,641 dalam pertandingan satu lawan satu. Aktif dalam DAP – menang pilihan raya 1982. Walaupun menerima dua kekalahan, Fadzlan sudah menempa nama sebagai wakil Melayu dalam DAP yang disegani baik kawan mahupun lawan. Kebetulan, Lee Lam Thye, tokoh muda DAP dari Kuala Lumpur pada masa itu baru saja melepaskan jawatan sebagai Ketua Pemuda Sosialis DAP (DAP) Kebangsaan. Beliau kemudian dilantik mengisi kekosongan jawatan itu dan beliau mula bergiat lebih aktif. Semasa bekerja di ibu pejabat DAP di Kuala Lumpur, selain menterjemah ucapan-ucapan Lim Kit Siang, beliau sering menerima undangan dari pelajar universiti tempatan terutama Universiti Malaya untuk menjadi panel forum yang selalunya berkisar tentang debat dasar DAP dan kerajaan. Beliau kemudian dihantar ke Ipoh untuk kemas kini cawangan-cawangan DAP di sana. Beliau bertanggungjawab menyusun aktiviti pemuda selain program parti seperti jamuan makan malam dan aktiviti setempat.

Pada 1982, pilihan raya umum tiba sekali lagi. Pengerusi DAP Perak ketika itu, Lim Cho Hock mencadangkan kerusi DUN Pasir Bedamar di kawasan Teluk Intan kepadanya. Ditanya tentang situasi kempen pilihan raya 1982, beliau bercerita: “Ketika itu, ada juga beberapa kawan daripada kalangan Melayu sokong saya walaupun mereka tak campur politik. Ada 5 atau 6 orang yang selalu ikut saya di sana. Ada yang jadi pemandu, ada yang jadi tukang pacak bendera. Selain itu, saya teringat, ada seorang Serani, nama dia Uncle Daniel. Dia telah sanggup keluarkan biaya untuk lain-lain perbelanjaan kempen. “Ketika kita buat rapat umum, ramai orang datang. Sambutan begitu baik. Jadi sebelum hari pengundian lagi, mereka semua seakan-akan sudah berikan keyakinan bahawa saya akan menang.” Walaupun lawannya seorang wakil rakyat yang lebih berpengalaman, beliau akhirnya menang majoriti 2,735 undi. Beliau mencatat kemenangan manis di DUN Pasir Bedamar kerana ketika itu DAP kalah banyak tempat di Perak – daripada 9 kerusi UN yang dimenangi pada 1978 kepada empat sahaja pada 1982 – bukan sahaja kerana tawaran saham Multipurpose yang menjadi modal kempen BN tetapi juga petanda sokongan kepada Perdana Menteri yang baru pada masa itu, Dr Mahathir Mohamad. DAP pada masa itu dilanda krisis dalaman serta tekanan daripada kumpulan pendidikan bahasa Cina yang menyokong BN. Berkhidmat sebagai Adun

“Mungkin kerana bertengkar dengan saya, dia stress, dia kena serangan sakit jantung,” cerita anak Mandailing Perak ini lebih lanjut tentang insiden penggantungan beliau pada hari pertama ke dewan sebagai Adun Pasir Bedamar yang memberi kesan kepada Speaker DUN pada masa itu. Sedikit tersenyum, beliau menambah, ”Saya beberapa kali timbulkan kekalutan dalam dewan. Saya sering bawa isu yang membuat BN kanjal. ‘Kanjal’ dalam bahasa orang Perak bererti terperangkap. Pada masa itu pembangkang di Perak cuma ada empat orang. “Antara isu yang saya suarakan adalah pelepasan cukai terhadap pelabur luar. Pelabur luar diberikan bebas cukai selama tiga tahun dan disambung lagi dua tahun. Kalau minta dilanjutkan, ditambah lagi dua tahun. Semua sekali dalam perkiraan saya ketika itu 10 tahun. “Dalam masa sama ada undang-undang tidak membolehkan menubuhkan persatuan. Pelabur luar tak kena cukai sedangkan rakyat Malaysia, dengan gaji sikit, tetap dikenakan cukai,” jelas beliau.

Kelantangan tokoh DAP Perak itu tidak terhad di dalam dewan. Di luar dewan beliau berdiri di depan jentolak untuk menghentikan penggusuran rumah-rumah setinggan Melayu di Pekan Baru Teluk Intan. “Saya minta penggusuran ditangguhkan untuk mengelak kemudaratan kepada kedua-dua pihak. Saya hantar telegram kepada Menteri Besar untuk tangguhkan dan minta pertimbangan. Akhirnya penduduk yang terdiri daripada 60 keluarga dapat tanah lot untuk buat rumah,” tambah beliau.Sebelum terlibat dalam politik, beliau memang aktif dengan persatuan mahasiswa Malaysia-Indonesia ketika menuntut di negara jiran itu. Beliau turut bergiat dalam persatuan kebudayaan yang digelar Sinaran Sukma. Dari situ, beliau belajar berhadapan dengan audiens. Sebagai wakil rakyat, Fadzlan dikenali dengan kemahiran berpidato yang mana baginya banyak dipengaruhi oleh gaya ucapan Sukarno.

“Sejak kecil lagi saya selalu mendengar ucapan Sukarno yang sering membakar semangat. Ketika itu saya sihat. Saya eksperimen banyak cara berucap. Lompat atas meja dan sebagainya,” jawabnya ketika ditanya gaya persembahan beliau di zaman mudanya.Pengalaman menjadi penterjemah ucapan-ucapan Lim Kit Siang turut memberi beliau peluang menimba pengalaman dalam membuat isi ucapan. Ditanya tentang buku-buku bacaan, antara lain beliau menyebutkan tulisan Karl Marx dan Friedrich Engels, selain buku karya Hamka termasuklah ‘Tenggelamnya Kapal Van Der Wijck’. Ditanya jika beliau menyesal dengan keputusan menyertai DAP, Fadzlan termenung sesaat sebelum menjawab:

“Saya tak menyesal. Itu pilihan saya yang saya dah fikir habis-habis. Kebetulan pada masa itu mak mertua saya sokong. Dia kata buatlah apa yang nak buat, jangan dengar orang lain. Isteri saya turut beri kepercayaan dan banyak menyokong. Saya bersyukur dapat isteri yang dapat faham saya dan sentiasa menyokong tindak tanduk saya walaupun dicemuh orang. Apa lagi bila kita bertanding kalah, jadi bahan depa lah.” Pada PRU 1986, beliau berjaya mempertahankan kerusi DUN Pasir Bedamar dengan majoriti 3,178 undi. Namun percubaannya untuk kerusi Parlimen Teluk intan tidak berjaya apabila tewas kepada calon BN dalam pertandingan tiga penjuru. Prestasinya agak baik apabila meaih 13,709 undi berbanding BN 15,152 undi. Walaupun berpindah kawasan ke DUN Lahat pada PRU 1990, Fadzlan berjaya meneruskan kemenangannya apabila menewaskan calon BN dengan majoriti 429 undi. Beliau memperolehi 9,854 undi. Ia merupakan kali terakhir beliau bertanding dalam pilihanraya. Pandangan terhadap situasi dulu

Pada salah satu keping gambar ketika beliau sedang berpidato jelas kelihatan karismanya sebagai seorang ahli politik. “Penduduk kampung ketika itu dikatakan terbahagi kepada tiga kumpulan. Pertama, majoriti anggota UMNO. Kedua, sebahagian kecil anggota PAS. Ketiga, adalah bebas, tak campur mana-mana. “Pada masa sekarang sikap orang Melayu khususnya terhadap isu-isu politik dan parti-parti agak liberal. Dia sanggup duduk dengar kita cakap. Kalau dulu terus hentak meja. “Pemikiran pemimpin Melayu pada masa itu terkongkong dalam masyarakat Melayu dan berkisar pola hidup orang Melayu, khususnya di kampung. Pemimpin Cina pun lebih kurang seperti itu juga. Melihat pembangunan dari segi politik. Saham Multipurpose gagal. Mereka terumbang-ambing. Dalam masa sama tiada kepimpinan tegas yang membangunkan masayarakat Cina, India. Tiada cita-cita besar. “Kebanyakan masyarakat Cina lebih membangun dengan persatuan mereka, bukan dengan tokoh-tokoh politik seperti Melayu. Tengoklah Dewan Perniagaan Melayu Perak. Lembab dan tiada kegiatan. Masing-masing tunggu peluang untuk kaut untung atas angin. Tak peduli pasal masyarakat.

“Kita tengok sekolah-sekolah Cina, dibangunkan sehingga dapat bersaing dengan sekolah kerajaan. Ini semua sebab penglibatan tokoh-tokoh perniagaan, tokoh-tokoh masyarakat. Bukan tokoh politik. Kepimpinan sedemikian lebih banyak memberi manfaat kepada masyarakat. “Saya lihat UMNO adalah sebuah organisasi yang disambung dari pimpinan masyarakat feudal dulu. Masyarakat feudal dulu merupakan tokoh-tokoh tempatan di sesuatu tempat yang terpaksa mendapatkan sokongan ekonomi daripada peluang-peluang yang diwujudkan kerajaan. Itu merupakan tradisi mereka. Tokoh-tokoh UMNO dulu adalah dari orang-orang yang ada kedudukan di istana, yang ada pelajaran dari Inggeris. Bagi saya mereka ini tak boleh lihat kehidupan lain selain kehidupan yang mereka sendiri lalui. Hanya sekadar untuk hidup senang dan berkuasa.” Beliau mempunyai kesedaran politik sebelum universiti lagi dengan berjinak-jinak dengan parti PAS. Tapi entah kenapa, beliau tidak pernah terlintas untuk jadi ahli. Ditanya pandangannya antara PAS dahulu dan PAS hari ini, beliau menjawab:

“Parti PAS ketika itu bersifat nasionalis. Parti sekarang agak terbuka, tapi banyak kepentingan peribadi oleh pemimpin yang buat mereka berpecah. Kita tengok dalam isu Selangor contohnya, Hadi Awang mahu pertahan bekas menteri besar. Seakan-akan ada habuan untuk beliau. Hal ini dapat dihidu oleh ahli PAS lain. Maka mereka yang selama ini menyokong PAS mula rasa tertipu. “Dulu ceramah dia berkisar orang Melayu. Bukan dari segi Islam tapi lebih dari segi nasionalisme. Sekarang lebih cenderung memfokuskan kepada Islam. Hukum Islam, dasar Islam. “ Fadzlan kekal menetap di Perak. Rumahnya agak sunyi ketika kami berkunjung. Tidak ada anak-anak atau cucu kelihatan berlari-lari di halaman rumah. Yang ada seorang isteri yang setia, yang sempat menghidangkan kami dengan minuman petang. Jika menyertai parti politik lain, UMNO misalnya, status bekas wakil rakyat seperti itu akan memastikan sanak saudara jadi begitu rapat. Ya lah, selain habuan, menjadi wakil rakyat UMNO tentunya merupakan sesuatu yang mudah dibanggakan oleh saudara-mara.

Anak sulung perempuannya kini menetap di London dan bekerja sebagai peguam, manakala yang bongsu masih bersekolah. Kedua-duanya tidak menunjukkan minat sebagai ahli politik. Mungkin kerana mengenangkan rutin ayah mereka yang sibuk dan jarang berada di rumah. “Dia orang marah sebab saya jarang ada di rumah. Kadang-kadang mereka ungkit bahawa saya jarang bawa mereka ke supermarket, taman, atau pergi jalan-jalan.“ Itulah harga yang perlu dibayar untuk menjadi seorang pemimpin pembangkang, khususnya DAP yang menjadi mangsa fitnah UMNO-BN sejak zaman-berzaman. Tiada hasil kemewahan, anak isterinya turut merasai suka-duka perjuangan, dan sanak-saudara pula menjauhkan diri. Namun semangat Fadzlan tidak pernah pudar. Cara beliau bercerita tentang pengalamannya dengan wajah yang tenang dan kadangkala selama jelas mencerminkan ketokohan seorang pemimpin.

Diminta berkongsi pandangan tentang DAP hari ini, beliau mengulas, “DAP banyak berubah. Kalau dulu banyak bercakap isu kaum Cina, sehingga terbina satu tembok dan tak dapat keluar dari situ. Sekarang sudah berlainan. DAP lebih banyak berpaut kepada isu-isu nasional yang semua kaum boleh terima. Kata Fadzlan, UMNO mengatakan keperluan kuota untuk seimbangkan perbezaan rakyat Malaysia. Dalam masa sama, dari dulu tajuk utama berita memburukkan DAP dengan mengaitkan DAP sebagai komunis. tambahnya. “Kebanyakan kaum Melayu percaya kepada momokan itu. Dalam diri mereka sudah ditanam tanggapan yang begitu kental sekali. Tapi apa yang boleh kita buat adalah mendampingi mereka secara personal touch. Daripada situ kita kendurkan tangapan yang negatif itu. “Sudah banyak tokoh melayu diketengahkan. ini perkembangan yang sihat dan dapat menzahirkan cita-cita Malaysian Malaysia. Ini penting untuk menghapus imej DAP yang digambarkan lawan sebagai cauvinis cina.

“Kini sudah ada penerimaan terbuka dari kalangan masyarakat Melayu. Usaha ini hendaklah dilanjutkan agar jumlah ahli DAP lebih seimbang. Barulah kita dapat menampilkan satu konsep yang berasaskan Malaysian Malaysia.” Suara Fadzlan turut mencermin perubahan era serta kegigihan DAP yang tak pernah lupa tentang betapa pentingnya semangat sosial demokrasi yang menekankan kepelbagaian kaum. Zaman beliau sudah berlalu namun semangat perjuangan tetap sama. Kini tiba giliran anak-anak muda tampil untuk meneruskan perjuangan ke arah keadilan, demokrasi dan hak saksama yang masih dibelenggu politik perkauman. Fadzlan Yahya menghembuskan nafas terakhir di Ipoh pada 12 September 2016. Allahyarham meninggalkan seorang balu dan dua orang anak. – Roketkini.com

马来西亚民主行动党(简称行动党)

马来西亚民主行动党(简称行动党)于1966年3月18日庄严诞生。本党坚定不移地信仰民主社会主义或社会民主的议会民主路线,是一个社会民主党,致力于追求民族平等、社会正义及经济公正,为落实一个“马来西亚人的马来西亚”宏图及目标勇敢前进。1966年8月,本党机关报《火箭报》以马来西亚文、华文、英文和淡米尔文4种语文的版本正式面市了。

1967年7月29日,全国各支部委员聚集在吉隆坡文良港,通过了授予党思想灵魂的《文良港宣言》。1967年10月10日,本党在瑞士苏黎世举行的“社会党国际”(Socialist International,简称SI)大会上,正式参加了这个当时由55个世界各地的社会党、社会民主党以及工党所组成的全球最大政党组织。从创党的那一刻开始,本党其众多领袖、党员以及支持者们即便展开了漫长的斗争,奋力抵抗试图否定马来西亚为一个多元民族、多元文化与多元语文社会的极端势力。

本党的第一阶段斗争,即在议会内外,争取落实多元民族与多元文化主义的理念,一直持续到80年代末期。1968年3月17日,本党在吉隆坡举行了第一届全国党员代表大会。1972年1月9日,本党妇女组成立,并在翌年成为“社会党妇女国际”(Socialist International Women,简称 SIW)的成员。随后,本党社会主义青年团(社青团)亦在1973年宣告诞生,并在同年被接纳成为“社会党青年国际联盟”(International Union of Socialist Youth ,简称 IUSY)的成员。本党的第二阶段斗争,是紧随着1990年全国大选而光荣展开。

在1990年的全国大选中,本党续1986年大选之后连续两届取得巨大的胜利,这代表着城市人民要改变建国政策的强烈意愿。选举的成绩最终迫使国阵(国民阵线)和巫统(国阵中最大政党)在某些建国政策上,尤其是在语文、教育及文化领域作出了有限程度的让步。这迎合了广大多元民族的马来西亚人民合情、合理及合法的要求,并且符合民主行动党斗争目标的若干部分,当时的政治环境也就是人们所理解的“小开放”。

到了1995年全国大选,本党蒙受重挫。但是,这并无碍本党的斗志。在一个崭新的形势与气候中,本党继续以向国阵“争取大开放”的战略透视,争取落实一个民主社会主义的“马来西亚人的马来西亚”。从此,本党迈入了第三阶段的斗争!1999年大选前夕,本党联同泛马回教党(回教党)、国民公正党(公正党)和大马人民党(人民党)组成“替代阵线”(简称“替阵”),并发表了替代阵线联合宣言:《迈向公正的马来西亚》,携手抗衡专横的国阵政府,力求粉碎其三份之二的国会大多数议席。

然而,国阵在面对替阵来势汹汹的挑战,不但没有通过改善其政策来争取民心,反而变本加厉地诉诸于恐吓政治和撒谎政治,导致1999年第10届全国大选沦为大马有史以来最肮脏的一届选举。除了选委会所制定的大马选举史上最短的9天竞选期之外,国阵猛烈的银弹攻势;滥用国家机制;威胁选民“支持反对党就没有发展”论调;在各语文报章刊登全版广告诬蔑替阵,暗示更换政府将导致暴力事件发生;65万新选民的宪赋投票权利被剥夺等等,都是国阵谋略机关所想出来的肮脏伎俩。

然而,当中又以国阵的恐吓政治和撒谎政治最为恶毒:通过国阵的华基政党马华(马华公会)、民政党和人联党向华社放毒,抹黑本党协助回教党建立“回教国”,摧毁其他宗教信仰和生活习俗;另一方面,巫统则告诉马来人说,回教党跟本党勾结,“出卖马来人利益”以及“背叛回教”。

最令人感到痛心的是国阵的奸计得逞,特别是大部分的非马来选民都误陷国阵的圈套,白白错过了这个通过否决国阵三份之二大多数议席来粉碎其政治霸权的历史性机会,进而导致公正、自由、民主及良好施政进一步受到威胁。于是,本党在1999年大选可谓空前惨败,导致本党这一股争取民主世俗国力量被边缘化。除了秘书长林吉祥同志被迫离开了占据他政治生涯中最大部分时间的国会下议院,把国会反对党领袖的职位拱手让人之外,全国主席曾敏兴医生、署理主席卡巴星同志以及许多也在这一场选战中落败。

与此同时,回教党则赢得史无前例的狂胜,不但在州选举方面包住了原本执政的吉兰丹州,更锦上添花地拿下丁加奴州的政权,同时入主国会反对党领袖的办公室。无论如何,较后的局势发展是令人感到至为遗憾的,尤其是回教党坚持要在马来西亚建立回教国,而这是跟本党所追求的多元马来西亚特征无法相容并蓄的概念,最终导致本党于2001年9月22日退出替代阵线。

本党坚持马来西亚应该维持作为一个民主、世俗及多元宗教的国家。我们重申,本党跟另外三大在野党基于《替阵宣言》的精神组成替代阵线,为的是打破国阵的政治霸权,从而粉碎国阵对马来西亚人民权利和自由的诸多枷锁,带领国家追求公正、自由、民主及良好施政。然而,替阵宣言的精神却由于一个成员党坚持要改变我国世俗特征来建立回教国而受到破坏,导致本党在替阵中站不住脚。

尽管如此,马来西亚的最大挑战是在于未来而并非过去:从而使到全体人民能够不分种族及宗教信仰地,共同享有公正、自由、民主及良好施政。在1969年至1995年间,本党分别于1969年、1974年、1978年、1982年、1986年、1990年及1995年参加了七届全国大选,维持作为全国单一最大在野党的地位,一直到1999年大选。这过程中,本党不仅需要在实质的课题上作斗争,同时也必须与不民主的选举制度、偏袒的大众传媒、泛滥的金钱政治和不公平的选区划分制度作坚决的抗争。在争取实现民主行动党集体宏愿的过程中,许多领袖、党员和支持者都付出了沉重的代价,包括在未经审讯下遭扣留、不公平地被提控、面对政治歧视以及丧失工作等等。

在2008年三月全国大选中,马来西亚出现崭新的政治局面。国阵在国会的三分二多数席位史无前例的遭到否决,并失去五州政权,即槟城、霹雳、雪兰莪、吉打及吉兰丹。这促使国内三大反对党──民主行动党、人民公正党及回教党联手组成人民联盟(民联)。民联掌控了国会222个席次中的82席,为建立一个公正、团结及民主的马来西亚打开新希望。如今,世界已经进入21世纪,本党也展开了第四阶段斗争,继续为建立公正、自由、民主以及良好施政的马来西亚而奋斗不懈。本党相信,一切的考验与磨难,都应该被看作我们为争取实现一个社会民主主义的“马来西亚人的马来西亚”的必经路程。

太平一名家境清寒的華裔老婦 向太平國會議員鄭國霖求助

太平一名家境清寒的華裔老婦,因患上白內障而視力模糊,所幸獲得太平國會議員鄭國霖撥款510令吉,作為購買人工晶體(鏡片)開銷,以便進行白內障手術。這名老婦為鄭逸香(66歲,單身),居住在太平都拜路一帶,過去是名散工,現在依靠親人的支援,節約度日。

然而,在一年前左右,她發現視力逐漸膜糊,后經醫生檢驗,証實患上白內障,需要動白內障的手術。為免情況日愈惡化而影響生活,鄭逸香決定要動手術,以恢复視力,然而,她卻沒有能力負擔購買人工晶的費用,頓感茫然。在無助之下,鄭逸香向鄭國霖求助,后者獲悉其境況后,毅然撥款510令吉予對方,以便購買人工晶體。鄭逸香將在本周在太平醫院進行白內障手術,植入人工晶體。

任相九年沦盗贼统治 纳吉内疚吗?

民主行动党依斯干达公主城国会议员林吉祥于2018年10月11日(星期四)在振林山发布的媒体文告:纳吉是否可以解释为什么从未表达过在他担任马来西亚第六任首相的九年里将马来西亚变成全球盗贼统治国家的内疚或悔意吗?我读到拿督斯里纳吉最近的严词指责,感到震惊和悲伤,因为这片土地之前位居最高政治职位的人可以如此缺乏理性和感性。他可以沉溺于天天滔滔不绝地谈论我,这确认了他不尊重生活中的崇高价值观,即真理、正义和荣誉。

第14届全国大选之前,他沉溺于谎言、错误信息和假新闻,指控说当希望联盟取得权力时,我将边缘化敦马哈迪成为马来西亚首相;民主行动党有一个基督教议程,以基督教取代伊斯兰教作为我国的官方宗教(我甚至不是基督徒),以及马来君主制度将被废除,马来西亚会成为共和国。现在是希望联盟政府入主布城的第6个月,这些滔天谎言都没有应验,而且未来在任何希望联盟政府下也不会应验。

现在,在巫统或国阵于第14届全国大选意外失利之后,他被推翻为马来西亚第六任首相,虽然他曾期望通过杰利蝾螈国会选区划分、不民主的做法和专制统治,以大获全胜甚至夺回国会三分之二的大多数席位。纳吉正在对希望联盟和民主行动党领袖采取相对较小的谎言。纳吉犯了几乎每天都在撒谎的罪行。他最近撒的谎是,昨天他声称当他同意重新审查神秘死亡事件时,即阿旦都雅、凯文莫莱斯、胡先阿末、赵明福等人,“是吉祥说,没有必要再次探查这些案件的。”

我什么时候这么说了?两天前,纳吉问我为什么选择现在说“纳吉没有杀死赵明福,但纳吉政府必须对冥府的死负责。”他甚至希望当今的希望联盟政府为明福的死负责。2009年7月,明福从位于莎阿南的雪兰莪州马来西亚反贪委员会办公楼的第14楼坠落。三天前,纳吉声称我指称莫莱斯的谋杀案与一马公司有关,而我从未提出这样的指控。他参阅了可以在部落格上找到的我于2015年11月26日(星期四)发布的媒体声明,问道:“也许吉祥受到健忘症的影响?”

不,纳吉。我没有患上健忘症,是你患上妄想症。我给予来自巫统、马华公会、民政党、国大党以及沙巴和砂拉越的国阵成员党的部长们48个小时,以宣布他们当中的有谁支持纳吉的说法,即在我于2015年11月26日发布的声明中,我曾说凯文莫莱斯的谋杀与一马公司有关联!如果48个小时后,没有来自巫统、马华公会、民政党、国大党以及沙巴和砂拉越国阵成员党的纳吉政府部长准备站在纳吉那一边,那么就有明确证据表明纳吉的前任部长已完全摒弃了他!

在过去的几天里,纳吉和我之间的激烈争论只是突现了我们巨大的政治差异,即纳吉将他42年的政治生涯奉献给将马来西亚变为全球盗贼统治国家,而我在53年的政治生涯中致力于创建新马来西亚。我不相信马来西亚人想要回到全球盗贼统治国家。所有正确思考的马来西亚人都重新制定国家建设政策,

以拯救马来西亚免于走上流氓民主、恶人政治的轨道,即部长无法区分普通鸡蛋和海龟蛋、全球盗贼统治和恶人国家,以建立新马来西亚,让马来西亚成为在各个人类发展领域都是世界顶级的国家,以身为马来西亚人而自豪,并且受到世界的尊重和钦佩!最令人震惊的是,纳吉在担任马来西亚第6任首相的9年任期内,因为他的国际一马公司腐败和洗钱丑闻以及其他类似一马公司的丑闻导致马来西亚变成全球盗贼统治国家,他从未表示过内疚或悔意。纳吉可以解释为什么吗?

批因地下工程遭终止打同情牌 潘俭伟发给金务大公开信

財政部长林冠英政治秘书潘俭伟今日批评第二捷运承包商MMC机构─金务大联营公司,因地下工程遭终止而大打同情牌。他说,自財政部长林冠英宣佈內阁的决定,即接受MMC机构─金务大联营公司的提议,以全包合同的形式將第二捷运计划的地上工程成本降低52亿令吉至174亿令吉(减少23%);或是基于双方无法针对削减造价达致协议而终止地下工程合约之后,该公司就演了一齣好戏。

潘俭伟今日发表一封致给MMC机构─金务大联营公司的公开信指出,该公司发函表示无辜,指称自己正等待財政部献议、该公司质疑財政部所委任的独立工程咨询公司的资格、暗示终止合约的决定是仓促和错误的、声称至少2万人失业来博取同情、通过社交媒体发动「拯救2万个工作」的签名运动、广传荣誉工程师表示后悔在大选中支持希盟政府的信息等。「这些举动让人留下深刻印象,而项目费用问题就很容易被忽视。」

「我们无意在公开的言论中与你交手。最后,我们希望继续保持良好的合作关係,以完成价值174亿2000万令吉的地面工程。」他解释,最初的地下建筑工程合约是154亿9000万令吉,而大马捷运公司在修订后额外增加12亿令吉,合约变成167亿1000万令吉。8月15日,经过多次的会议,该公司致致部长提出151亿令吉的修订价,而也使政府决定搁置马来西亚城北部和南部的地下道。他说,9月7日,该公司献仪把价格调低至145亿8000万令吉,节省21亿3000万令吉(12.7%),意味著把第二捷运的工程总成本调整至320亿令吉。

他指出,而MMC机构─金务大公司董事也曾在9月4日向財长表明,「我们提供我们所能提供的,除此以外,要继续这项工程將是毫无意义的。」针对26岁的工程师即將失业一事,他说:「我同情你今天生活中面临的遭遇,这不是你的过错。 但是,如果金务大决定不留住你,那只是他们的损失,因为您將在其他公司中建立同样成功的事业。」针对MMC机构─金务大联营公司指称若终止地下工程將有2万人会失去工作,但他强调,大马政府並非终止第二捷运计划,当新项目以较低的成本获得时,所节省的钱未来可以產生更多的项目。他说,与其在Change.org上发动诉求,要求政府撤销终止第二捷运地下工程的决定,不如要求MMC机构─金务大联营公司的老板向大马政府提出一个不能拒绝的方案。

登州公开鞭刑第二宗! 妇女卖淫被伊高庭判鞭4下

(瓜拉登嘉楼10日讯)一名45岁妇女承认卖淫罪名,在登嘉楼伊斯兰高庭被判鞭笞4下,并需要接受改造。法官卡马鲁阿兹米是在考虑了多项因素,包括妇女是首次犯罪,以及罪行严重程度等,判处相关刑罚。他也准许该名妇女在14天内,为鞭笞刑罚提出上诉。妇女也被下令必须在沙白安南Baitul Ehsan女性庇护所,接受为期6个月的改造。

妇女是在9月26日承认卖淫,因而抵触2001年伊斯兰刑事罪行法令(酌定刑罚)(登嘉楼)第25条文。根据案情,警方是在9月19日,晚上11时,突击位于杜容岛的酒店时,在一间房间里发现了该名妇女和一名相信是其客户的男子。登嘉楼宗教事务局(JHEAT)执法人员也在房间里,查获8件物品,包括未使用过的安全套、酒瓶和润滑剂。在早期,一名单亲妈妈承认提供卖淫服务的罪名,在登嘉楼伊斯兰教高庭被判鞭笞6下,以及坐牢6个月。